بررسی چندشکلی ژن میوستاتین (MSTN) در اسب های عرب ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه ژنتیک و بیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران

2 گروه زیست شناسی، دانشکده علوم زیستی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، پیشوا، ایران

چکیده

اسب عرب از قدیمی ­ترین نژادهای اسب جهان است. این نژاد عملکرد بسیار خوبی در مسابقات استقامتی و به ­طورکلی عملکرد ورزشی داشته و در تشکیل برخی نژادهای مهم جهان نقش داشته است. در اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ وجود چندشکلی در دو ﺟﻤﻌﻴﺖ اﺳﺐ­های عرب (اصیل و غیر اصیل) خوزستان ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش RFLP ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار گرفت. برای این ­منظور، خونگیری از 20 رأس اسب نژاد عرب ایران (10 نمونه اول از اسب عرب اصیل و 10 نمونه بعدی از اسب عرب غیراصیل) انجام شد. از نمونۀ خون­ های گرفته شده، DNA استخراج گردید و سپس واکنش زنجیره ­ای پلی مراز برای تکثیر ژن میوستاتین انجام شد. محصول PCR تحت تاثیرآنزیم، در واکنشPCR-RFLp برای تعیین ژنوتیپ نمونه ­ها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که متوسط هتروزیگوسیته مشاهده شده 0/477 و متوسط هتروزیگوسیته مورد انتظار نیز 0/477 در جمعیت اسب عرب اصیل بود و متوسط هتروزیگوسیته مشاهده شده 0/496 و متوسط هتروزیگوسیته مورد انتظار 0/482 در جمعیت اسب عرب غیراصیل بود. هم چنین میانگین تعداد آلل­ های موثر 1/918 در جمعیت اسب عرب اصیل و 0/934 در جمعیت اسب عرب غیراصیل بود. هم­ چنین بیش ­ترین و کم ترین مقدار شاخص شانون در جمعیت اسب عرب اصیل 0/693 و 0/500 بود و بیش ­ترین و کم ­ترین مقدار شاخص شانون در جمعیت اسب عرب غیراصیل 0/693 و 0/592 بود. تحقیق حاضر نشان داد که در جایگاه ­های ژن میوستاتین در هر دو جمعیت، چندشکلی وجود دارد. از چندشکلی های این ژن می­ توان به ­عنوان یک شاخص درشناسایی تفاوت­ هایموجود در پتانسیل­ ژنتیکی جمعیت ­های مختلف اسب عرب استفاده کرد.

کلیدواژه‌ها


  1. اعلاامجدی، م.؛ مهربانی­یگانه، ح. و صادقی، م.، 1396. بررسی تنوع ژنتیکی جمعیت اسب کرد ایران با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره. مجله علوم دامی ایران. دوره 48، شماره 3، صفحات 335 تا 342. 
  2. افراز، ف.ا.؛ اسماعیل­ خانیان، س.؛ رستگاری، ا. و امینی، ف.، 1381. بررسی نشانگرهای ژنتیکی خون در جمعیت ­های مختلف اسبان ایران: چندشکلی پروتئین آلبومین، پیش آلبومین، فرا آلبومین، استرازوترانسفرین در دو جمعیت اسب عرب و اسبچه خزر ایران. مجله پژوهش و سازندگی. شماره 54، صفحات 40 تا 44.
  3. بناءآبادی، ح.؛  مشایخی، م.ر.؛ حسن ­پور، ع. و ایوبی، م.ر.، 1396. مطالعه تنوع ژنتیکی اسب‌ها‌ی عرب و کاسپین با استفاده از مارکرها‌ی ریزماهواره. مجله پژوهش ­های علوم دامی.  دوره 27، شماره 3، صفحات 175 تا 183.
  4. بهروزی­ نیا، ب.؛ میرحسینی، س.ض.؛ افراز، ف.؛ سهرابی، ع.؛ محمدی، س.ا.؛ شهبازی، ص. و دلیرصفت، س.ب.، 1390. توصیف ژنتیکی دو جمعیت اسب ترکمن ایرانی مناطق ترکمن صحرا و جرگلان با استفاده از نشانگرهای ریز ماهواره . نشریه پژوهش ­های علوم دامی ایران. جلد 3، شماره 1، صفحات 63 تا 66.
  5. پورجعفری، ف.؛ شجاعی، ب. و شریفی، ح.، 1398. ارزیابی بیومتریک ناحیه­ی سر اسب عرب اصل ایرانی. مجله دامپزشکی ایران، دوره 15، شماره 1، صفحات 25 تا 33.
  6. خلیلی، م.، 1387. اسب و آن­چه من می­دانم. انتشارات ذره. 690 صفحه.
  7. زارع، م.؛ رحیمی، ق.؛ نجاتی­ جوارمی، ا. و شکری، ح. 1392.عدم وقوع چند شکلی آللی در دو جایگاه مختلف ژن میوستاتین، موثر بر سرعت در اسب نژاد کاسپین. همایش ملی پدافند غیر عامل در بخش کشاورزی. جزیره قشم. 
  8. ساعدی، ا.؛آهنی ­آذری، م.؛ حسنی، س. و حسنی­ بافرانی، ع.ر. 1394. بررسی چندشکلی ژن میوستاتین (MSTN) در اسب­ های ترکمن ایران. کنفرانس جهانی رویکردهای نوین در کشاورزی و محیط ­زیست در راستای توسعه پایدار و تولید ایمن.
  9. سلیمانی، س.؛ سخاوتی، م.ه. و جوادمنش، ع.، 1398. توالی یابی و بررسی بیوانفورماتیکی ایجاد توالی هدف ریز RNA های سرکوب­گر در UTR 3' ژن میوستاتین برخی گوسفندان بومی ایران. نشریه پژوهش ­های علوم دامی ایران. جلد 11، شماره 1، صفحات 111 تا 119.
  10. سموزاد، م.؛ نصیری، م.ر.؛ اسلمی ­نژاد، ع.ا.؛ طهمورث­ پور، م.؛ دوستی، م.؛ غیادی، ع. و قوتی ­رودسری، ش.، 1391. بررسی تنوع ژنتیکی در اسب اصیل ترکمن ایران با استفاده از 4 جایگاه ریزماهواره. مجله پژوهش ­های علوم دامی ایران. دوره 4، شماره 4، صفحات 345 تا 351.
  11. سهرابی، ع.ر.، میرحسینی، س.ض.؛ افراز، ف. و اسماعیل خانیان، س.، 1384. بررسی چندشکلی ژنتیکی در نمونه ­ای از جمعیت اسبچه خزر با استفاده از نشانگرهای .RAPD مجله پژوهش و سازندگی. شماره 69، صفحات 36 تا 40.
  12. شریعت­ زاده، س.م.؛ قاضی ­خانی ­شاد، ع.؛ خدایی­ مطلق، م. و مهدیه، م.، 1393. ارزیابی چند شکلی ژن میوستاتین در گوسفند نژاد فراهانی با استفاده از روش .PCR-RFLP مجله سلول و بافت. دوره 5، شماره 2، صفحات 157 تا 163.
  13. گلشن، ع. و رجبی، س.، 1384. معرفی اسب ترکمن در ایران. ناشر پژواک کیوان. تهران. 220 صفحه.
  14. مریدی، م.؛ مسعودی، ع.ا. و واعظ­ ترشیزی، ر.، 1391. مطالعه ساختار ژنتیکی اسب­ های بومی با استفاده از توالیD-LOOP ژنوم میتوکندری. نشریه پژوهش ­های علوم دامی ایران. جلد43، شماره 2، صفحات 173 تا 182.
  15. نوشری، ع.ر. و لواف، ا.، 1395. شناسایی چندشکلی پروموتر ژن میوستاتین با تکنیک RFLP-PCR و ارتباط آن با برخی صفات ریخت ‌شناسی در برخی نژادهای اسب. تحقیقات تولیدات دامی. دوره 5، شماره 4، صفحات 58 تا 69.
  16. Alexandra, C.; Pherron, Mc. and Se-Jin, L., 1997. Double muscling in cattle due to mutation in the myostatin gene. Proceedings of the National Academy of Sciences. USA. Vol. 94, pp: 12457-12461.
  17. Clop, A.; Marcq, F.; Takeda, H.; Pirottin, D.; Tordoir, X.; Bibe, B.; Bouix, J.; Caiment, F.; Elsen, J.M.; Eychenne, F.; Larzul, C.; Laville, E.; Meish, F.; Milenkovic, D.; Tobin, J. and Charlier, C.M., 2006. A mutation creating a potential illegitimate microRNA target site in the myostatin gene affects muscularity in sheep. Nature Genetics. Vol. 38, pp: 813-818.
  18. Dall Olio, S.; Fontanesi, L.; Costa, L.; Tassinari, N.; Minieri, M. and Falaschini, A., 2010. Analysis of horse myostatin gene and identification of single nucleotide polymorphism inbreed of different morphological types. J Biomedical Technology. Vol. 10, pp: 1155-1165.
  19. Yeh, F.C.; Yang, R. and Boyle, T., 1999. POPGENE version 1.31, Microsoft windows based free ware for population genetic analysis, University of Alberta. Edmonton. Canada.