تعیین شاخص های غذایی ماهی گیش خال سفید Carangoides malabaricus در آب های استان هرمزگان (دریای عمان و خلیج فارس)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه بیولوژی دریا، دانشکده علوم و فنون دریایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه شیلات، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران

3 موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

10.22034/aej.2021.133342

چکیده

این مطالعه به منظورتعیین رژیم غذایی ماهی گیش خال سفید (Carangoides malabaricus) در آب های خلیج فارس و دریای عمان (استان هرمزگان) به مدت 12 ماه از آذر ماه 1395 تا آبان ماه 1396 انجام شده است. نمونه برداری با تورهای ترال  و تور انتظاری انجام شد. جهت بررسی رژیم غذایی، 438 نمونه از گونه گیش خال سفید (C. malabaricus) انتخاب شد. نتایج داده های توصیفی زیست سنجی ماهی مذکور نشان داد که حداکثر طول کل 365 میلی متر(در اردیبهشت ماه) و حداقل طول کل 140 میلی متر(در شهریور ماه) و هم چنین حداکثر میزان وزن 534/5 گرم و حداقل آن 57/8 گرم بود. در طول دوره مورد بررسی میانگین طول کل ماهیان 18/41 ± 261 میلی متر و میانگین وزن ماهیان 25/35 ± 191/78 گرم بود. شاخص GASI نشان داد اوج تغذیه این گونه در خرداد ماه است. میزان شاخص تهی بودن معده (CV)، برای این گونه در طول تحقیق %62/33 به دست آمد که می‌ توان گفت این ماهی یک ماهی نسبتا کم خور است. از نظر نوع غذای خورده شده ، با توجه به حجم ماهیان هضم شده، ماهی کالروموتو به عنوان غذای اصلی برای گیش خال سفید محسوب می شود. میگو را می توان به عنوان غذای فرعی و بقیه گونه های خورده شده که عبارت بودند از اسکویید و خرچنگ را می توان به عنوان غذای تصادفی مطرح کرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


  1. دهقانی، ر.، 1382. پایش ذخایر کفزیان آب ­های استان هرمزگان به ­روش مساحت جاروب شده. سازمان تحقیقات و آموزش کشاورزی، موسسه تحقیقات شیلات ایران، پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان. 77 صفحه
  2. دوستدار، م.؛ دریانبرد، غ.؛ وثوقی، غ.؛ کاظمیان، م. و رحمتی، ر.، 1388. بررسی رژیم غذایی طبیعی ماهی گیش کاذب در آب­ های ساحلی دریای عمان (Lactarius lactarius). مجله دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی. شماره 12، صفحات 32 تا 37.
  3. صادقی، م.س.؛ ابدالی، س. و معنوی، ا.، 1393. بررسی رژیم غذایی ماهی گیش خال سفید Carangoides malabaricus در آب ­های استان هرمزگان (محدوده خلیج فارس). مجله پژوهش­ های علوم و فنون دریایی. سال 9، شماره 1، صفحات 69 تا 78.
  4. کمالی،  ع.؛ رضا، د.؛ درویشی، م. و حسینی، س.ع. ، ۱۳۹۵. بررسی تغذیه طبیعی ماهی گیش پوزه دراز C. chrysophorys در آب ­های استان هرمزگان. چهارمین همایش ملی شیلات و آبزیان ایران. بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس.
  5. Bartulovic, V.; Lucic, D.; Conides, A.; Glamuzina, B.; Dulcic, J.; Hafner, D. and Batistic, M., 2004. Food of sand smelt, Atherina boyeri Risso, 1810 (Pisces: Atherinidae) in the estuary of the Mala Neretva River (middle-eastern Adriatic, Croatia). Journal of Marine Sciences. Vol. 68, pp: 597-603.
  6. Benjamin, J. and Cayetano, C., 2000. A review of the biology of the family Carangidae, with emphasis on species found in Hawaiin waters. Journal of Fish Biology. Vol. 12, pp: 1-33.
  7. Dadzie, F.; Abou- Seedo, F. and Al-Qatton, E., 2002. The food and feeding habits of the silver pomfert, Pampus argentus, (Eupharsen) in Kuwait waters. Journal of Applied Ichthyology. Vol. 16, pp: 61-67.
  8. Euzen, E., 1987. Food habits and diet composition of some fish of Kuwait. Blletin Science. Vol. 9, pp: 65-86.
  9. Fisher, W. and Bianchi, G., 1984. FAO species identification sheets for fisheries purposes, western Indian Ocean. FAO Publication, Rome, Italy. Vol. 1-5, pp: 325-335.
  10. Al-rasady, I.; Covender, A. and Al-jufaili, S.M., 2012. Reproductive biology of longnose trevally (Carangoides chrysophrys) in the Arabian Sea, Oman, Environmental Biology of Fishes. Vol. 93, No. 2, pp: 177-184.
  11. James, P.S.B.R., 1986. The precent status of ribbon fish in India, CMFRI Special Publication. Vol. 24, 49 p.
  12. Kingston, S.D.; Venkataramani, V.K. and Venkataramanujam, K., 1999. Food habits and feeding intensity of finlet scad Atule mate (Teleostei) off Gulf of mannar, Southest Coast of India.indian journal of marine sciences. Vol. 28. pp: 307-311.
  13. Lin, P.L. and Shao, K.T., 1999. A review of the carangid fishes (family carangidae) from Taiwan with descriptions of four new Records. Zoological Studies. Vol. 38, No. 1, pp: 33-68.
  14. Palmeira, C. and Monteiro, N., 2010. Ecomorphology and food habits of Teleost fishes Trachinotus carolinus (Teleostei: Carangidae) and Menticirrhu slittoralis (Teleostei: Sciaenidae) in habiting the surfzone off Nitero. Brazilian Journal of Oceanography. Vol. 58, pp: 1-9.
  15. Prejs, A. and Colomine, G., 1981. Métodos para el estudio de los alimentos y las relaciones tróficas de los eces. Caracas: U. Central de Venezuela/U. de Varsovia.
  16. Randall, J.; Roger, C. and Steene, G.R., 1997. Fishes of the Great Barrier Reef and Coral Sea. University of Hawaii Press. USA.
  17. Sakri, I.; Muhammad, M. and MohdAzmi, A., 2003. Stomach contents of six Commercially important emersal fishes in the South China Sea. Turkish Journal of Fisheries and Aquatic Sciences. Vol. 3, pp: 11-16.
  18. Tripp, V.A.; Arreguon, S.; Lnchez, F. and Zetina, R.M.J., 2012. The food of Selene peruviana (Actinopterygii: Perciformes: Carangidae) in the southern Gulf of California. Acta Ichthyologica Et Piscatoria. Vol. 42, No. 1, pp: 1-7.