مدل سازی مطلوبیت زیستگاه شوکا (Capreolus capreolus) با استفاده از روش تحلیل عاملی آشیان بوم شناختی در پارک ملی گلستان

نوع مقاله: بوم شناسی

نویسندگان

گروه محیط زیست، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، صندوق پستی: 15739-49138

چکیده

ویژگی بوم ‌شناختی گونه ‌ها و تعیین مطلوبیت زیستگاه آن ‌ها، یکی از ارکان اصلی مدیریت و حفاظت گونه ‌های حیات‌ وحش محسوب می‌ گردد. در این مطالعه مطلوبیت زیستگاه شوکا در دو فصل پاییز و زمستان در پارک ملی گلستان مورد بررسی قرار گرفت. پارک ملی گلستان از جمله زیستگاه‌ های مناسب شوکا (Capreolus capreolus) است. به‌ منظورمد‌ل‌ سازیمطلوبیتزیستگاه این گونه ازروش تحلیلعاملیآشیان بوم‌ شناختی و نرم‌ افزار بایومپر استفادهشد. لایه‌ های اطلاعاتی به‌ کار برده شده به‌ عنوان متغیرهای مؤثر بر حضور گونه شامل ارتفاع، شیب، جهت، شاخص پوشش گیاهی (NDVI)، فاصله از جاده‌‌ ها، پاسگاه‌ های محیط‌ بانی، روستاهای مجاور پارک، چشمه ‌ها و رودخانه ‌ها بوده است. نتایج در سطح معنی ‌داری 95 درصد نشان داد که زیستگاه مطلوب این گونه را در فصل پاییز به ‌طور میانگین ارتفاع 1009 متری از سطح دریا، شیب 27 درصد، جهت جنوبی، فاصله‌ های 1062 متری از جاده، 894 متری از رودخانه ، 1019 متری از چشمه، 3216 متری از پاسگاه محیط ‌بانی و 7385 متری از روستا و در فصل زمستان ارتفاع 990 متری از سطح دریا، شیب 23 درصد، جهت جنوبی، فاصله‌ های 1144 متری از جاده، 775 متری از رودخانه، 1097 متری از چشمه، 3083 متری از پاسگاه محیط‌ بانی و 7172 متری از روستا قرار دارد. به ‌علاوه، نتایج این مطالعه نشانمی ‌دهد که شوکا در پارک ملی گلستان دارای آشیان بومشناختی نسبتاًباریکی است و به زیستگاه‌های حاشیه ‌ای تمایل بیش ‌تری دارد.

کلیدواژه‌ها