بررسی روند رشد شاه میگوی گونه Panulirus homarus Linnaeus, 1758 درشرایط اسارت

نوع مقاله: فیزیولوژی (جانوری)

نویسندگان

1 موسسه آموزش عالی علمی کاربردی جهاد کشاورزی، تهران، صندوق پستی:1783-13145

2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس، صندوق پستی: 1311-79159

چکیده

این مطالعه به‌ منظور بررسی شاخص ‌های رشد در دو گروه وزنی متفاوت 260-210 و 360 -310 گرمی شاه میگو Panulirus homarus در 6 حوضچه بتنی (هر حوضچه با مساحت 12 مترمربع) به‌ مدت 120 روز در کارگاه تکثیر میگو جاسک انجام گرفت. میانگین دمای آب در طول دوره پرورش 0/5±28/25 درجه سانتی‌گراد ثبت شد. میانگین pH و اکسیژن محلول در آب  به ‌ترتیب از 1/01±7/8 تا 1/3±8/2 و 0/24±6/7 تا 0/45± 7/457 میلی‌ گرم در لیتر متغیر بود. متوسط شوری آب نیز ppt 0/3±38/3 در طول دوره پرورش اندازه‌ گیری شد. میانگین افزایش وزن به‌ دست آمده شاه میگو در گروه وزنی 260-210 گرم معادل0/7±5/50 گرم و میانگین افزایش وزن به ‌دست آمده شاه میگو در گروه وزنی 360-310 گرم معادل 2/82±32 گرم بود. اختلاف معنی ‌داری در وزن به‌ دست آمده، متوسط افزایش وزن روزانه (ADG) و نرخ رشد ویژه (SGR) و درصد افزایش وزن بدن (BWI) بین دو گروه وزنی متفاوت مشاهده شد (0/05P) به‌طوری‌ که شاه میگو با گروه وزنی بالاتر عملکرد رشد پایین‌ تری نسبت به شاه میگو با گروه وزنی پایین ‌تر داشت. دیگر شاخص‌ های رشد ذکر شده نیز در گروه وزنی پایین‌ تر عملکرد بهتری نسبت به شاه میگوهای گروه وزنی بالاتر داشتند. نتایج این مطالعه نشان داد که گروه وزنی 260-210 گرمی رشد سریع‌ تری نسبت به گروه وزنی 360-310 گرمی را دارا بود و با توجه به درصد بقا که در هر دو گروه، 100% بود.  برای پرورش این گروه وزنی مقرون به صرفه‌ تر است. 

کلیدواژه‌ها