بررسی اثر تزریق داخل بطن مغزی گالانین و مورفین بر غلظت هورمون های تیروئیدی (3T و4T) در موش صحرایی نر

نوع مقاله: فیزیولوژی (جانوری)

نویسندگان

گروه جانور شناسی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران

چکیده

    مطالعاتگذشتهنشاندادهاند کهگالانینپپتیدارکسیژنیک است  وفعالیتمحورهیپوتالاموسهیپوفیزتیروئیدرامهارمیکند. گالانینموجبافزایش دریافت غذاازطریقمسیر نوروپپتیدY می شود. مورفین اپیات آلکالوئیدی است که از طریق تاثیر بر Agouti Related Protein و افزایش فعالیت نورون های دوپامینرژیک درmedian eminence بر غلظت هورمون های تیروئیدی موثر است. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر برهمکنش گالانین و مورفین بر غلظت هورمون های تیروئیدی است. 21 عدد موش صحرایی نر از نژاد Wistar (200-250گرم) به طور تصادفی به 3 گروه تقسیم شدند. گروه ها 200 نانوگرم گالانین، 1میکروگرم مورفین و یا 200نانوگرم گالانین به همراه 1 میکروگرم مورفین را در حجم 3 میکرولیتر از طریق بطن سوم مغز دریافت نمودند. نمونه های خونی یک روز قبل و تا 24 ساعت بعد از تزریق جمع آوری شدند. پلاسمایخونیجهتتعیینمیزانهورمونهای 3T و 4T به روش Radio Immunoassay آنالیز گردید. جهت اطمینان از صحت کانول گذاری، برش گیری از مغز صورت گرفت. نتایج این تحقیق نشان می دهد که گالانین یا مورفین میزان هورمون های تیروئیدی را در مقایسه با قبل از تزریق به طور معنی داری کاهش دادند (0.05>P). تزریق همزمان گالانین و مورفین منجر به تاثیر مهاری بیش تری بر فعالیت محور HPT می شود (0.05>P).

کلیدواژه‌ها