بررسی ارتباط بین میزان بازماندگی بچه ماهی سفید (Ruitilus frisii kutum) با برخی عوامل غیر زیستی آب (مطالعه موردی سواحل ایرانی دریای خزر)

نوع مقاله: بوم شناسی

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، صندوق پستی: 15739-49138

2 پژوهشکده اکولوژی دریای خزر، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، صندوق پستی: 961

چکیده

اکثر ماهیان با ارزش شیلاتی مانند ماهی سفید که از مهم ‌ترین ماهی های استخوانی دریای خزر می‌باشد، رود کوچ بوده و برای تخم‌ریزی به رودخانه‌ها مهاجرت می‌کند، لذا ویژگی‌ های مصب رودخانه‌ها به ‌عنوان محل های تخم ‌ریزی ماهیان نقش مهمی در بقاء آن ‌ها دارند. مطالعات نشان می ‌دهد که اکثر رودخانه‌های سواحل ایرانی دریای خزر در گذشته، مکان تکثیر طبیعی ماهی سفید بوده،‌ ولی در حال حاضر فقط برخی از این رودخانهها محل اصلی مهاجرت بهاره ماهی سفید محسوب میشوند. بنابراین در این تحقیق
به ‌منظور شناسایی عوامل موثر بر میزان بازسازی ذخایر ماهی سفید، ارتباط بین عوامل غیر زیستی در مصب رودخانه
های مهم حاشیه جنوبی دریای خزر و تاثیرات آن بر بازسازی ذخایر ماهی سفید در یک بازه زمانی سی ساله از سال 1391-1372 بررسی شد. ابتدا داده‌ های مربوط به مقادیر ده فاکتور غیرزیستی مصب رودخانه ‌های سواحل ایرانی دریای خزر در چهار ماه اول سال هم ‌زمان با زمان رهاسازی بچه ماهیان سفید و مقادیر بازماندگی بچه ماهیان سفید به‌ عنوان شاخص بازسازی ذخایر از شیلات کشور تهیه گردید و در محیط نرم‌ افزاری SPSS بررسی شد. نتایج حاصل از آزمون ‌های همبستگی نشان داد بین روند تغییرات عوامل غیرزیستی و تغییرات ذخایر بچه ماهی دو ساله ماهی سفید همبستگی ضعیفی وجود دارند. بنابر این به‌ نظر می‌رسد عواملی غیر از شاخص ‌های زیستی آب در کاهش روند بازماندگی بچه ماهی سفید نقش دارند.

کلیدواژه‌ها