بررسی فلزات سنگین (روی، مس، کادمیوم و آهن) در بافت‌های مختلف شگ ماهی (Alosa braschnikowi) در نواحی جنوبی دریای خزر (بابلسر)

نوع مقاله: محیط زیست جانوری

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی دریا، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه مازندران، بابلسر

2 پژوهشکده اکولوژی دریای خزر، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، صندوق پستی: 961

چکیده

   این تحقیق به‌منظور بررسی غلظت فلزات سنگین روی، مس، کادمیوم و آهن در بافت پوست، عضله، آبشش و گناد شگ ماهی (Alosa braschnikowi) در نواحی جنوبی دریای خزر(بابلسر) در سال 1393 به اجرا در آمد. بدین منظور 70 قطعه نمونه ماهی در دو فصل پاییز و زمستان به‌صورت تصادفی از پره‌های صید تهیه و مورد زیست‌سنجی قرار گرفتند. پس از هضم نمونه‌ها، غلظت فلزات توسط دستگاه جذب اتمی شعله اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد، که کم‌ ترین میانگین غلظت فلزات در بافت عضله بود. هم‌ چنین بیش ‌ترین میانگین غلظت آهن، روی و کادمیوم در بافت گناد و بیش‌ ترین میانگین غلظت فلز مس در بافت پوست وجود داشت. ترتیب غلظت فلزات به‌صورت روی> آهن> مس> کادمیوم بود. اختلاف معنی‌دار بین آهن و روی در بافت‌های عضله، آبشش، پوست و گناد وجود داشت (0/05>p). به‌علاوه فلز روی در عضله و گناد معنی‌دار (0/05>p) اما در پوست و گناد معنی‌دار نبود (0/05<p). هم‌ چنین کادمیوم در بافت عضله و آبشش دارای اختلاف معنی‌دار، ولی در بافت‌های عضله و گناد اختلاف معنی‌دار نداشت. مقادیر فلزات به‌دست‌آمده در مقایسه با استانداردهای جهانی WHO, FAO   UK نشان داد که مقدار روی در بافت پوست و گناد از استانداردهای FAO ,UK (MAFF)بیش‌تر بود و مقدار غلظت کادمیوم در تمام بافت‌ها از میزان استانداردها بالاتر بود.

کلیدواژه‌ها