تاثیر قطع پایه چشمی و تزریق هورمون بر عملکرد تولیدمثل و استرس فیزیولوژیکی در میگوی وانامی (Litopenaeus vannamei)

نوع مقاله : زیست شناسی (جانوری)

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده علوم کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، صندوق پستی: 163

2 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، صندوق پستی: 487-49175

3 موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، صندوق پستی: 6116- 14155

چکیده

قطع پایه چشمی رایج ‌ترین روش برای تحریک رسیدگی جنسی در هچری‌ های تجاری میگوی خانواده پنائیده است. این مطالعه به ‌منظور بررسی قابلیت استفاده از هورمون اواپریم (گنادوتروپین و ضد دوپامین) برای القاء رسیدگی تخمدان در میگو وانامی انجام شد. مولدین ماده در 4 تیمار آزمایشی به ‌شرح زیر تقسیم شدند: 1) تیمار قطع پایه چشمی، 2 و 3) به‌ ترتیب تیمارهای 500 و 1000 نانوگرم تزریق هورمون اواپریم به ازای هرگرم وزن بدن میگو، 4) تیمار تزریق سرم فیزیولوژی (شاهد). فاکتورهای تولیدمثلی مانند تعداد تخم‌ ها، قطر اووسیت‌ ها، شاخص گنادوسوماتیک و تعداد ناپلی بررسی شد. نتایج آنالیز فاکتورهای تولیدمثلی نشان داد که بین تیمارهای مختلف آزمایشی تفاوت معنی‌ داری وجود داشت (0/05>p). بیش ‌ترین میانگین تعداد تخم و ناپلی (به ‌ترتیب16993±83100 و 5180±56132) در تیمار قطع پایه چشمی به دست آمد. ضعیف‌ ترین عملکرد تولیدمثل در تیمار تزریق سرم فیزیولوژی (شاهد) مشاهده شد. تغییرات همولنف در برابر استرس‌ های فیزیولوژیکی بررسی شد. تعداد سلول‌ های همورال بین تیمار قطع پایه چشمی و تیمار تزریق تفاوت آماری معنی ‌داری نداشت (0/05<p).پاسخ‌ های متابولیکی (پروتئین کل، گلوکز، لاکتات و کورتیزول) بین تیمارهای آزمایشی، در دو زمان ۰ و ۴۵ دقیقه تفاوت آماری معنی‌ داری داشت (0/05>p). در این دو زمان، پارامترهای متابولیکی در تیمار قطع چشمی افزایش و در تیمار تزریقی کاهش یافت.

کلیدواژه‌ها