تنوع ژنتیکی شوکا (Capreolus capreolus) در استان های گلستان و مازندران براساس توالی ژن دی لوپ (D-loop) میتوکندری

نوع مقاله: تنوع زیستی

نویسندگان

1 گروه محیط زیست، دانشکده انرژی و محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، صندوق پستی: 775-14515

2 گروه محیط زیست، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، صندوق پستی: 15739-49138

3 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صندوق پستی: 1841

چکیده

شوکا (Capreolus capreolus) کوچک­ ترین عضو خانواده گوزن­ ها (Cervidae) در ایران است. این گوزن در جهان دارای دو گونه اروپایی - آسیایی (C. capreolus) و سیبریایی (C. pygargus) است، که از نظر ریختی با یکدیگر متفاوت هستند. این گونه در ایران عمدتاً در مناطق جنگلی با پوشش زیرین نسبتاً متراکم، جنگل‌های جوان، جنگل‌های بین دشت و مناطق کوهستانی زیست می­ کند. هدف از اجرای این مطالعه شناخت تنوع ژنتیکی شوکای ایران در مناطق مورد مطالعه بر اساس ژن D-loop میتوکندری و کاربرد آن در برنامه­ ریزی­ های حفاظتی این گونه می­ باشد. تعداد 8 نمونه از شوکای ایران از نقاط پراکنش گونه در استان مازندران و گلستان جمع­ آوری شد. پس از استخراج DNA از نمونه­ ها شامل بافت ماهیچه و سرگین، شاخ  تکثیر بخشی از ناحیه کنترل DNA میتوکندری به طول 366 جفت باز به کمک یک جفت پرایمر  یونیورسال صورت گرفت. محصولات PCR پس از توالی­ یابی جهت بررسی و تعیین فاصله ژنتیکی و تنوع هاپلوتیپی با استفاده از نرم­ افزارهای MEGA5،DNASP5 و NetWork بررسی شدند. براساس نتایج به­ دست آمده، تعداد 3 هاپلوتیپ و 3 جایگاه چند شکلی تشخیص داده شد. هاپلوتیپ­ های مشترک بین نمونه­ های استان گلستان و مازندران  وجود دارد  که احتمال آن می­ رود  ارتباط بین جمعیت­ های دو استان و وجود کریدور ارتباطی بین جمعیت­ های آن­ ها وجود داشته باشد. فاصله ژنتیکی جمعیت دو استان کم بوده و از نظر حفاظتی باید مورد بررسی دقیقی قرار گیرند تا این ارتباط قطع نشود.

کلیدواژه‌ها