پاسخ جمعیت های مختلف 1890 Artemia urmiana, Günther, پرورش یافته در پساب فاضلاب شهری به استرس دما و شوری

نوع مقاله: محیط زیست جانوری

نویسندگان

1 گروه بیوتکنولوژی، پژوهشکده مطالعات دریاچه ارومیه، دانشگاه ارومیه، کدپستی: 5714944514

2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، کدپستی: 5756151818

3 گروه سلولی و مولکولی، دانشکده زیست شناسی، دانشگاه تهران، صندوق پستی: 1417614418

4 گروه بیوفیزیک، مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک، دانشگاه تهران، صندوق پستی: 1417614418

چکیده

به ­دلیل محدودیت­ در بهره ­برداری از منابع آبی سالم، پرورش آبزیان نمی ­تواند تقاضای روزافزون این محصولات را برآورده نماید. آرتمیا از جمله مدل ­های تحقیقاتی مهم و غذاهای زنده حایز اهمیت در صنعت آبزی ­پروری می­ باشد که پرورش آن به ­صورت صنعتی مورد توجه است. به ­منظور مطالعه کیفیت آرتمیای پرورش یافته در پساب فاضلاب شهری، 4 جمعیت مختلف A. urmiana، متعلق به نواحی مختلف دریاچه ارومیه، در شوری 75 گرم در لیتر در 2 تیمار آب معمولی و پساب کلر زنی شده (ppm 3) فاضلاب شهری ارومیه پرورش داده شد. تغذیه با ترکیبی از جلبک ­های تک سلولی (Dunaliela salina) و مخمر تک سلولی براساس پروتکل استاندارد صورت گرفت. میزان رشد و بقاء آرتمیا در روزهای سوم، هفتم، یازدهم، پانزدهم و بیستم مورد بررسی قرار گرفت. در انتهای دوره، مقاومت آرتمیاهای بالغ نسبت به تنش دمای بالا (35 و 38 درجه سانتی­ گراد) و شوری ­های ppt120، ppt180، ppt240، ppt280، ppt 360 مورد بررسی قرارگرفت. نتایج نشان داد که تفاوت ­های معنی­ داری در میزان رشد و بقاء مابین جمعیت ­های مختلف A. urmiamaاز نواحی مختلف دریاچه در رشد و بقاء و مقاومت نسبت به استرس ­های محیطی وجود دارد (0/05>p). هم ­چنین پرورش در پساب توانست نتیجه بسیار موفقی را در فاکتورهای رشد و مقاومت نسبت به استرس ­های محیطی در مقایسه با آب معمولی نشان دهد (0/05>p). نتایج این تحقیق نشان داد که پساب شهری کلرزنی شده محیط مناسبی برای پرورش مصنوعی آرتمیا می­ باشد و می ­توان با استفاده از این آب، توده زنده ­ای با رشد بهتر و مقاوم نسبت به شرایط محیطی تولید نمود.

کلیدواژه‌ها


  1. جعفری، گ.، 1393. تاثیر تغذیه با پروتئین ­های شوک حرارتی مخمر تک­سلولی بر میزان رشد و بقاء A. urmiana و A. franciscana در شرایط استرس. پایان­نامه کارشناسی ­ارشد دانشگاه ارومیه. 89 صفحه.
  2. دفتر نظام فنی اجرایی معاونت برنامه ­ریزی و نظارت راهبردی رییس جمهور. 1389. ضوابط زیست محیطی استفاده مجدد از آب­ های برگشتی و پساب­ ها. صفحات 17 تا 19.
  3. قدیمی، س. و مناف­فر، ر.، 1393. بررسی امکان پرورش آرتمیا با پساب تصفیه­ خانه فاضلاب شهر میاندوآب. گزارش نهایی طرح تحقیقاتی. سفارش شرکت آب و فاضلاب شهری آذربایجان ­غربی. 118 صفحه.
  4. معاونت برنامه ­ریزیونظارتراهبردیرئیس جمهور. 1389. ضوابط زیست محیطی استفاده مجدد از آب­ های برگشتی و پساب­ ها. نشریه شماره 535. 155 صفحه.
  5. مناف ­فر، ر.، 1385. مطالعه جامع آرتمیای دریاچه مهارلو. گزارش نهایی طرح مشترک دانشگاه ارومیه و اداره کل شیلات استان فارس. 150 صفحه.
    1. Abdoli, A., 2000. The Inland Water Fishes of Iran. Iranian Museum of Nature and Wildlife, Tehran. In Farsi. 378 p.
    2. Adams, D.C.; Rohlf, F.J. and Slice, D.E., 2004. Geometric Morphometrics: Ten Years of Progress Following the ‘Revolution’. Italian Journal of Zoology. Vol, 71, pp: 5-16.
    3. Bose, P.C., 1944. Calcutta sewage and fish culture. Proceedings of the National Institute of Sciences of India.
      Vol. 4, pp: 443-454.
    4. Coutteau, P.; Brendonck, L.; Lavens, P. and Sorgeloos, P., 1992. The use of manipulated baker's yeast as an algal substitute for laboratory culture of Anostraca. Hydrobiologia. pp: 25-32.
    5. Djajadiredja, R.; Koesoemadinata, S.; Jangkaru, Z.; Kodijat, S. and Kertaman, O., 1979. The role of nightsoil and household wastes in freshwater fish culture: a case study in West Java, Indonesia. Paper presented at International Development Research Centre Nightsoil Survey Leaders’Meeting.
    6. Edwards, P., 1992. Reuse of human wastes in aquaculture, a technical review. Water and sanitation report no.2. UNDP World Bank Sanitation Program, World Bank, Washington, DC. pp: 33-50.
    7. Edwards, P., 2000. Wastewater-fed aquaculture: state-of-the-art. Waste recycling and resource management in the developing world. University of Kalyani, India and International Ecological Engineering Society, Switzerland. pp: 37-49.
    8. Edwards, P. and Pullin, R.S.V., 1990. Wastewater-fed Aquaculture, Proceedings of the International Seminar on Wastewater Reclamation and Reuse for Aquaculture, Calcutta, December 1988. Bangkok, Thailand: Asian Institute of Technology, Environment Sanitation Information Center. pp: 1-295.
    9. Gajardo, G.; Abatzopoulos, T.J.; Kappas, I. and Beardmore, J.A., 2002. Chapter V. Evolution and speciation. InAbatzopoulos, T.J., Beardmore, J.A., Clegg, J.S., Sorgeloos, P. (Eds). Artemiabasic and applied biology. Kluwer Academic Publishers, Dordrecht, the Netherlands. pp: 225-250.
    10. Gijzen, H.J. and Ikramullah M., 1999. Pre-feasibility of duckweed-based wastewater treatment and resource recovery in Bangladesh. World Bank report. pp: 185.
    11. Haq, A.H.M.R. and Ghosal, T.K., 2000. Wastewater reclamation using duckweed. In: Jana BB et al., eds. Waste recycling and resource management in the developing world: ecological engineering approach. Kalyani, University of Kalyani, and Wolhusen, International Ecological Engineering Society. pp: 495-499.
    12. Hontoria, F. and Amat, F., 1992. Morphological characterization of adult Artemia (Crustacea, Branchiopoda) from different geographical origins. American populations. Journal of Plankton Research. Vol. 14, pp: 1461-1471.
    13. Klingenberg, C.P., 2011. MorphoJ: an integrated software package for geometric morphometrics. Molecular Ecology Resources. Vol. 11, pp: 353-357.
    14. Lavens, P. and Sorgeloos, P., 1996. Manual on the production and use of live food for aquaculture. FAO Fisheries Technical Paper No. 361.
    15. Li, S.F., 1997. Aquaculture and its role in ecological wastewater treatment. In: Etnier C, Guterstam B, eds. Ecological engineering for wastewater treatment, 2nd ed. Proceedings of the international conference at Stensund Folk College, Trosa, Sweden. Boca Raton, FL, CRC Press.
      pp: 37-49.
    16. Little, D.C. and Pham, A.T., 1995. Overview of freshwater fish seed production and distribution in Vietnam. Bangkok, Asian Institute of Technology (Working Paper No. NV-6).
    17. Manaffar, R., 2012. Genetic diversity of Artemia populations in Lake Urmia, Iran. PhD thesis, Ghent University, Belgium. 160 p.
    18. Sorgeloos, P.; Lavens, P. and Leger, P., 1997a. Determination and identification of biological characteristics of Artemia urmiana for application in aquaculture. Univ. of Gent Belgium, Item A. 110 P.
    19. Sorgeloos, P.; Lavens, P. and Leger, P., 1997b. A resource assessment of Urmiah Lake Artemia cycts and biomas. Uni of Gent, Belgium-Item B. 110 p.
    20. Triantaphyllidis, G.V.; Criel, G.R.J.; Abatzopoulos, T.J. and Sorgeloos, P., 1997a. International Study on Artemia. LIII. Morphological study of Artemia with emphasis to Old World strains. I. Bisexual populations. Hydrobiologia. Vol. 357, pp: 139-153.
    21. Triantaphyllidis, G.V.; Criel, G.R.J.; Abatzopoulos, T.J. and Sorgeloos, P., 1997b. International Study on Artemia. LIV. Morphological study of Artemia with emphasis to Old World strains. II. Parthenogenetic populations. Hydrobiologia. Vol. 357, pp: 155-163.
    22. Turan, C., 2000. Otolith shape and meristic analysis of Herring (Clupea harengus) in the northeast Atlantic. Arch. Fish. Mar. Res. Vol. 48, pp: 283-295.
    23. WHO. 2006a. Guidelines for the safe use of wastewater, excreta and greywater Volume 3: Wastewater and excreta use in aquaculture.
    24. WHO. 2006b. Guidelines for the safe use of wastewater, excreta and greywater Volume 4, Excreta and greywater use in agriculture.