بررسی تاثیر خوراکی کیلکای خام (Clupeonella spp.) بر برخی از شاخص های رشد فیل ماهی (Huso huso Linnaeus, 1758) پرواری

نوع مقاله: تغذیه

نویسندگان

1 اداره کل شیلات استان گیلان، بندرانزلی، ایران

2 گروه شیلات، واحدلاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران

3 موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، صندوق پستی: 6116-14155

4 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان، لاهیجان، ایران

چکیده

 از آن­ جاکه کیلکا ماهیان (Clupeonella spp.) جزء غذای عمده و طبیعی فیل­ ماهیان (Huso huso) دریای خزر محسوب می ­شوند، درتحقیق حاضر تاثیر تغذیه با کیلکا خام بر شاخص ­های رشد فیل ماهیان پرورشی مورد بررسی قرار گرفت. به این منظور تعداد 120 قطعه ماهی با میانگین وزن 238±1175 گرم در مخازن فایبرگلاس ذخیره­ سازی شدند. ماهیان به ­مدت 60 روز و مقادیر 0، 25، 50، 75، 100 درصد کیلکای خام در جیره غذایی در مقایسه با غذای کنسانتره مورد بررسی قرار گرفتند. این مطالعه در طرح کاملاً تصادفی با 3 تکرار انجام شد. در پایان دوره آزمایش، بالاترین عملکرد رشد با توجه به طول، وزن و میانگین بیومس نهایی، میانگین ضریب چاقی (CF)، میزان نرخ رشد ویژه (SGR)، میانگین رشد روزانه (ADG)، میزان افزایش وزن بدن (BW%) و میانگین تولید در تیمار 5 (100 درصد کنسانتره بدون کیلکا) محاسبه گردید که با تیمار 4 (25 درصد کیلکا + 75 درصد کنسانتره) اختلاف معنی­ داری نداشت (0/05<p). ضریب تبدیل غذایی (FCR) تیمار 4 (0/04±1/07) با تیمار 5 (0/02±0/81) اختلاف معنی­ داری داشت (0/05>p). برآورد اقتصادی جیره غذایی برای تیمار 4 (25 درصد کیلکا + 75 درصد کنسانتره) 10 درصد پائین ­تر از تیمار 5 (100 درصد کنسانتره بدون کیلکا) بود. نتایج به ­دست آمده دراین تحقیق نشان داد که افزودن 25 درصد کیلکا به جیره غذایی فیل­ ماهیان پرواری بر شاخص ­های رشد ماهی تاثیر داشته و بنابراین با توجه به فراوانی نسبی و در دسترس بودن، ارزش غذایی و قیمت مناسب کیلکا، استفاده 25 درصد از کیلکا در جیره غذایی روزانه فیل ماهیان در مزارع پرورشی توصیه می­ گردد.

کلیدواژه‌ها


  1. ابراهیمی ­درچه، ع. و زارع، پ.، 1390. بررسی اثرات سطوح مختلف چربی جیره غذایی بر برخی شاخص ­های رشد، ضریب تبدیل غذا و بازماندگی بچه فیل ماهی (Huso huso Linnaeus, 1758) پرورشی. نشریه شیلات، مجله منابع طبیعی ایران، دوره 64، شماره 2، صفحات 93 تا 106.
  2. پورعلی، ح.ر.؛ محسنی، م.؛ آق ­تومان، و. و توکلی، م.، 1382. پرورش بچه فیل ماهیان با درصدهای مختلف غذای کنسانتره فرموله شده. مجله علمی شیلات ایران، ویژه نامه اولین سمپوزیوم ملی ماهیان خاویاری، صفحات 37 تا 48.
  3. تاتینا، م.؛ طاعتی، ر.؛ بهمنی، م.؛ سلطانی، م. و قریب ­خوانی، ب.، 1391. اثر سطوح متفاوت ویتامین­ های C و E بر شاخص ­های رشد و بقای ماهی استرلیاد پرورشی (ruthenusAcipenser). مجله علمی شیلات ایران، سال 21، شماره 1، صفحات 1 تا 12.
  4. سالک ­یوسفی، 1379. تغذیه آبزیان پرورشی: ماهیان سردآبی، ماهیان گرمابی و میگو. موسسه تبلیغاتی عاطفه،  318 صفحه.
  5. سالنامه آماری شیلات ایران. 1394. آمار صید کیلکا ماهیان در سواحل ایرانی دریای خزر. اداره آمار و انفورماتیک دفتر طرح و توسعه، روابط عمومی و بین­المللی شیلات ایران، تهران، 64 صفحه.
  6. کیوان، ا.، 1382. ماهیان خاویاری ایران. انتشارات نقش مهر. 400 صفحه.
  7. محسنی، م.؛ پورکاظمی، م.؛ بهمنی، م.؛ پورعلی، ح.ر. و علیزاده. م.، 1379. پرورش گوشتی فیل ماهی در وان فایبر گلاس. پروژه مشترک با سازمان مدیریت و برنامه ­ریزی استان گیلان، 30 صفحه.
  8. محسنی، م.؛ بهمنی، م.؛ پورعلی، ح.؛ کاظمی، ر.؛ آق تومان، و. و پورکاظمی، م.، 1384. تشکیل گله­ های مولد از مولدین پرورش یافته در کارگاه ­های پرورش ماهی (فاز اول: بیوتکنیک پرورش گوشتی فیل ماهی در آب شیرین). موسسه تحقیقات شیلات ایران، 135 صفحه.
  9. آذری­ تاکامی، ق.، 1394. تکثیر و پرورش تاس ­ماهیان (ماهیان خاویاری). انتشارات دانشگاه تهران. 406 صفحه.
  10. Applebaum, S.L. and Holt, G.J., 2003. The digestive protease, chymotrypsin, as an indicator of nutritional condition in larval red drum (Sciaenops ocellatus). Marine Biology. Vol. 142, pp: 1159-1167.
  11. Belyaeva, V.N.; Kazancheev, E.N. and Raspopov, V.M., 1989. The Caspian Sea: Ichthyofauna and commercial resources. Moscow, Nauka. 236 p.
  12. Ebrahimi, E.; Pourreza, J.; Panamariov, S.V.; Kamali, A. and Hosaini, A., 2004. Effects of different levels of protein and fat on growth characters and chemical composition of fingerling Beluga (Huso huso l.). Journal of Science and Technology of Agriculture and Natural Resources. Vol. 8, N. 2, pp: 229-241.
  13. Hung, S.S.O.; Storebakken, T.; Cui, Y.; Tian, L. and Einen, O., 1997. High-energy diets for white sturgeon (Acipenser transmontanus) Richardson. Aquaculture nutrition. Vol. 3, pp: 281-286.
  14. Hung, S.S.O. and Deng, D.F., 2002. Sturgeon Acipenser spp. In Lim, C. and Webster, C.D. (eds). Nutrient requirements and feeding of finfish for Aquaculture. CAB Inter. Pub. Wallingford, UK. 418 p.
  15. Lukyanenko, V.I.; Vasilev, A.S.; Lukyanenko, V.V. and Khabarov, M.V., 1999. On the increasing threat of extermination of the unique Caspian sturgeon populations and the urgent measures required to save them. Journal of Ichthyology. Vol. 15, pp: 99-102.
  16. Mohseni, M.; Pourkazemi, M.; Bahmani, M.;Falahatkar, B.; Pourali, H.R. and Salehpour, M.,2006. Effects of feeding rate and frequency on growth performance of yearling great sturgeon, Huso huso. Journal of Applied Ichthyology. Vol. 22, pp: 278-282.
  17. Ronyai, A.; Csengeri, I. and Varadi, L., 2002. Partial substitution of animal protein with full-fat soybean meal and amino acid supplementation in the diet of Siberian sturgeon (Acipenser baerii). Journal of Applied Ichthyology. Vol. 18, pp: 682-684.
  18. Stuart, S.J. and Hung, S.O. 1989. Growth of juvenile white sturgeon (Acipenser transmontanus) fed different proteins. Aquaculture. Vol. 76, pp: 303-316.
  19. Yazdani Sadati, M.; Borzoii, A. and Akrami, R., 2016. The effect of dietary dextrin levels on growth performance, body composition and hepatosomatic index in juvenile Siberian sturgeon, Acipenser baerii. Iranian Journal of Fisheries Sciences. Vol. 15, No. 3, p: 1078-1088.
  20. Yoshii, K.; Takakuwa, F.; Nguyen, H.; Masumoto, T. and Fukada, H., 2010. Effect of dietary lipid level on growth performance and feed utilization of juvenile kelp grouper Epinephelus bruneus. Fisheries Science. Vol. 76, pp: 139-145.