اثرات مولتی آپسوزایم و پروبیوتیک پدیوکوکوس اسیدلاکتیکی برشاخص های رشد و شاخص های بیوشیمیایی خون در ماهی کپورمعمولی (Cyprinus carpio)

نوع مقاله: علوم جانوری

نویسندگان

گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده

در اینآزمایشاثر مولتی آنزیم  آپسوزایم و پروبیوتیک پدیوکوکوس اسیدلاکتیکی به ­صورت مجزا و ترکیبی بر شاخص های رشد و برخی فاکتورهای بیوشیمیایی سرم خون در ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) مورد بررسی قرار گرفت. بدین ­منظور 216 قطعه ماهی کپور با میانگین وزنی 0/21± 27/52 گرم به ­مدت 8 هفته با جیره­ های آزمایشی  تغذیه شدند. آزمایش در 6 تیمار و هر تیمار با سه تکرار شامل پروبیوتیک (0/1 درصد)، مولتی­آنزیم آپسوزایم (0/025 درصد)، مولتی­آنزیم آپسوزایم (0/05 درصد)، ترکیب پروبیوتیک (0/1 درصد) و مولتی­آنزیم آپسوزایم (0/025 درصد)، ترکیب پروبیوتیک (0/1 درصد) و مولتی­آنزیم آپسوزایم (0/05 درصد) و گروه شاهد طراحی ­گردید. در انتهای دوره شاخص ­های رشد و فاکتورهای بیوشیمیایی خون گلوکز، پروتئین کل و آلبومین با استفاده از روش اسپکتروفتومتری بررسی شد. نتایج نشان داد در شاخص میانگین وزن ثانویه، درصد افزایش وزن و نرخ رشد ویژه اختلاف معنی ­داری بین تیمارها مشاهده شد (0/05>P)، در این شاخص ­ها در تیمار حاوی پروبیوتیک اختلاف معنی­ داری با تیمار شاهد مشاهده نشد ولی در تیمارهای حاوی مولتی آنزیم با افزایش سطح مولتی آنزیم به­ طور معنی ­داری افزایش یافت (0/05>P). هم ­چنین در تیمارهای حاوی ترکیب مولتی ­آنزیم و پروبیوتیک این شاخص ­ها افرایش معنی ­داری نسبت به تیمارهای مجزای پروبیوتیک و مولتی ­آنزیم نشان داد (0/05>P). ضریب تبدیل غذایی با افزایش سطح مولتی ­آنزیم و در جیره­ های ترکیب مولتی آنزیم و پروبیوتیک به ­طور معنی­ داری نسبت به جیره حاوی پروبیوتیک و شاهد کاهش یافت (0/05>P). شاخص درصد بقا اختلاف معنی ­داری بین تیمارها نشان نداد (0/05<P). در شاخص ­های بیوشیمیایی خون تفاوتی بین میزان گلوکز و پروتئین کل  در جیره شاهد و جیره­ های تغذیه شده با سطوح مختلف مولتی­ آنزیم و ترکیب مولتی ­آنزیم و پروبیوتیک مشاهده نشد (0/05<P). اما با استفاده از پروبیوتیک و جیره ­هایحاویسطوحمختلف مولتی­ آنزیم و جیره­ های ترکیبی میزان آلبومین نسبت به شاهد به­ طور معنی­ داری افزایش یافت (0/05>P). نتایج این آزمایش نشان داد که استفاده از مولتی­ آنزیم و پروبیوتیک می­ تواند بر قاکتورهای رشد و بیوشیمیایی خون ماهی تاثیرگذاشته و باعث بهبود وضعیت رشد و تغذیه ماهی کپور گردد.

کلیدواژه‌ها


  1. عادلیان، م.؛ ایمانپور، م.ر.؛ تقی ­زاده، و. و مازندرانی، م.، 1395. استفاده از مولتی­ آنزیم ناتوزیم در جیره ماهی کپورمعمولی و اثرات آن بر شاخص­ های رشد برخی فاکتورهای بیوشیمیایی خون. فصلنامه محیط زیست جانوری. سال 8، شماره 2، صفحات 207 تا 214.
  2. قاسم ­زاده،پ.؛ زمینی،ع.ع. و وهاب­ زاده، ح.، 1396. بررسی اثرات سطوح مختلف مولتی­ آنزیم combo بر کارایی تغدیه، عملکرد رشد و آنزیم ­های کبدی بچه تاس ماهیان سیبری پرورشی (Acipenser baerii). پنجمین کنفرانس ملی ماهی­ شناسی ایران. صفحات 231 تا 238.
  3. قبادی، ش.؛ متین ­فر، ع.؛ نظامی، ش.ع. و سلطانی، م.، 1388. عملکرد مولتی­ آنزیم اویزایم بر جایگزینی آرد ماهی با آرد سویا و تاثیر آن بر رشد و بازماندگی ماهی قزل­ آلا. مجله شیلات دانشگاه آزاد آزادشهر. سال 3، شماره ، صفحات 2 تا 11.
  4. Adeola, O. and Cowieson, A.J., 2011. Board-invited review: Opportunities and challenges in using exogenous enzymes to improve nonruminant animal production. Journal of animal science. Vol. 89, No. 10, pp: 3189-3218.
  5. Adeoye, A.A.; Yomla, R.; Jaramillo-Torres, A.; Rodiles, A.; Merrifield, D.L. and Davies, S.J., 2016. Combined effects of exogenous enzymes and probiotic on Nile tilapia (Oreochromis niloticus) growth, intestinal morphology and microbiome. Aquaculture. Vol. 463, pp: 61-70.
  6. Ai, Q.; Xu, H.; Mai, K.; Xu, W.; Wang, J. and Zhang,W., 2011. Effects of Dietary Supplementation of Bacillus subtilis and Fructooligosaccharide on Growth Performance, Survival, Non-Specific Immune Response and Disease Resistance of Juvenile Large Yellow Croaker, Larimichthys crocea. Aquaculture. Vol. 317, pp: 155-161. 
  7. Bedford, M. and Cowieson, A., 2012. Exogenous enzymes and their effects on intestinal microbiology. Animal Feed Science Technology. Vol. 173, pp: 76-85.
  8. Debidhan, B.C.; Meena, D.K.; Behera, B.K.; Das, P.; Mohapatra, P.D. and Sharma, A.P., 2014. Probiotics in fish and shellfish culture: immune modulatory and ecophysiological responses. Fish physiology and biochemistry. Vol. 40, No. 3, pp: 921-971.
  9. Francis, G.; Makkar, H.P. and Becker, K., 2001. Antinutritional factors present in plant-derived alternate fish feed ingredients and their effects in fish. Aquaculture. Vol. 199, No. 3-4, pp: 197-227.
  10. Ghomi, M.R.; Shahriari, R.; Langroudi, H.F.; Nikoo, M.; and von Elert, E., 2012. Effects of exogenous dietary enzyme on growth, body composition, and fatty acid profiles of cultured great sturgeon (Husohuso) fingerlings. Aquaculture international. Vol. 20, No. 2, pp: 249-254.
  11. Ghosh, S.; Sinha, A. and Sahu, C., 2007. Effect of probiotic on reproductive performance in female livebearing ornamental fish. Aquaculture Research. Vol. 38, No. 5, pp: 518-526.
  12. Kumar, V.; Sinha, A.K.; Makkar, H.P.S.; De Boeck, G. and Becker, K., 2012. Phytate and phytase in fish nutrition. Journal of Animal Physiology and Animal Nutrition. Vol. 96. No. 3, pp: 335-364.
  13. Mohammadbeygi, M.; Imanpour, M.R.; Taghizadeh, V. and Shabani, A., 2012. The Application of Exogenous $-Glucanase in Barley Based Diet and its Effects on Some Hematological Parameters of Common Carp (Cyprinus carpio). World Applied Sciences Journal. Vol. 20. No. 11, pp: 1466-1471.
  14. Nayak, S.K., 2010. Probiotics and immunity: a fish perspective. Fish and shellfish immunology. Vol. 29, No.  1, pp: 2-14.
  15. Ray, A.; Ghosh, K. and Ringø, E., 2012. Enzyme-producing bacteria isolated from fish gut: a review. Aquaculture Nutrition. Vol. 18, pp: 465-492.
  16. Taridashti, F.; Zare, A.; Delafkar, Kh. and Azari Takami, Gh., 2017. Effects of probiotic Pediococcus acidilactici on growth performance, survival rate, and stress resistance of Persian sturgeon (Acipenser persicus). Journal of Applied Aquaculture.
  17. Zamini, A.; Kanani, H.G.; Esmaeili, A.; Ramezani, S. and Zoriezahra, S.J., 2014. Effects of two dietary exogenous multi-enzyme supplementation, Natuzyme® and beta mannanase (Hemicell®), on growth and blood parameters of Caspian salmon (Salmo trutta caspius). Comparative Clinical Pathology. Vol. 23, No. 1. pp: 187-192.