بررسی رفتارشناسی خرچنگ های حفار گونه های Uca sindensis و Uca annulipes در پهنه های جزر و مدی بندر ریگ (استان بوشهر)

نویسندگان

1 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، صندوق پستی: 1144

2 دانشکده زمین شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، صندوق‌پستی: 6455- 14155

چکیده

خرچنگ‌ های حفار عمدتاً در پهنه‌ های جزر و مدی از نوع بسترهای گلی و ماسه‌ ای زندگی می‌ کنند. از آن‌جائی‌ که جزر و مد نقش مهمی در توزیع و پراکنش گونه‌ ها دارد این مطالعه نیز در ناحیه جزر و مدی بندر ریگ در ساحل- سواحل شمالی استان  بوشهر در فصل تابستان سال 1391انجام گردید . گونه Uca sindensis اصولاً بسترهای ماسه ‌ای را برای زیست ترجیح می‌ دهد ولی گونه Uca annulipes در سواحل گلی زیست می‌ کند. تفاوت‌ های بین جنس نر و ماده این دو گونه وجود دارد. نرها کمی بزرگ‌ تر از ماده‌ ها هستند ولی پنجه تغذیه آن‌ ها کوچک ‌تر از ماده‌ ها است، علاوه بر این، نرها فقط دارای یک پنجه تغذیه بوده و پنجه دیگر بزرگ شده و به عنوان سلاح برای تهدید دشمنان به صورت وسیله دفاعی استفاده می‌ شود. عادات رفتاری آن‌ ها نیز کاملاً با یکدیگر متفاوت است. به ‌عنوان نمونه سرعت تغذیه در مشاهدات میدانی جنس ماده در هر دو گونه بیش ‌تر از جنس نر می باشد. خرچنگ ‌های نر گلوله‌ های تغذیه‌ ای بزرگ ‌تری در مقایسه با ماده تولید می‌ کند. از طرفی خرچنگ نر به‌ منظور جبران یک پنجه تغذیه نیاز به‌ صرف زمان بیش ‌تری برای تغذیه در مقایسه با ماده دارد. درصد پراکندگی گونه Uca sindensis به‌ طور قابل توجهی در ماسه‌ ها خیلی دانه ‌ریز و سیلت دانه ‌درشت افزایش می‌ یابد، هم‌ چنین درصد پراکندگی گونه Uca annulipes در بسترهای سیلتی خیلی دانه ‌ریز و نیز بسترهای رسی دانه ‌درشت افزایش می‌ یابد. برای تحلیل داده‌ ها از نرم‌ افزار آماری SPSS استفاده گردید. رفتار تهاجمی بیش ‌تر در جنس نر مشاهده می ‌شود، این رفتار در گونه Uca sindensis بیش ‌تر از گونه Ucaannulipes می‌ باشد.

کلیدواژه‌ها