اگرت ساحلی (Egretta gularis) به عنوان شاخص زیستی آلودگی جیوه در تالاب بین المللی حرا – خلیج فارس

نوع مقاله : محیط زیست جانوری

نویسندگان

1 دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران

2 دانشگاه پیام نور, تهران، ایران

چکیده

 جیوه و ترکیبات آلی آن سمی‌ترین ماده برای اکوسیستم‌های آبی هستند. در این مطالعه به منظور امکان‌سنجی استفاده از پرهای اگرت ساحلی به عنوان شاخص زیستی آلودگی جیوه در تالاب بین‌المللی حرا، تجمع جیوه کل در بافت‌های پر بدن و شاه پر این گونه بررسی شد. علاوه بر این تاثیر پارامترهای ریخت‌شناسی و جنسیت نیز مورد ارزیابی قرار گرفت. اندازه گیری جیوه کل با استفاده از دستگاه AMA 254 و مطابق با روش 7473 EPA انجام گرفت. نتایج نشان داد غلظت‌های جیوه در پرهای بدن و شاه پر به ترتیب 0/59±1/45 و 0/62±1/25 میلی‌گرم برکیلوگرم وزن خشک بود. هم چنین بین غلظت‌های جیوه کل در پرهای بدن و شاه پرها اختلاف معنی داری وجود نداشت (0/05<P ). نتایج این تحقیق نشان داد که پارامترهای ریخت‌ شناسی (وزن، طول کل، طول دو سر بال) و جنسیت، تاثیری بر تجمع جیوه کل در پرندگان ندارند. هم چنین سطوح جیوه در بافت‌های پر این گونه زیر سطح آستانه اثرگذاری 5-15 کیلوگرم بر میلی‌گرم بود و متعاقب آن آلودگی جیوه در حال حاضر در تالاب بین المللی حرا خطرناک محسوب نمی‌شود. در نهایت پیشنهاد می‌شود که اگرت ساحلی می‌تواند گونه مناسبی برای پایش آلودگی جیوه در این منطقه باشد.



 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Western reef heron (Egretta gularis) as a bio-indicator of mercury pollution in the Hara International Wetland, Persian Gulf

نویسندگان [English]

  • Yousef Majidi 1
  • Nader Bahramifar 2
  • Seyed Mahmoud Ghasempouri 1
1 Tarbiat Modarres University, Noor, Iran
2 Payame Noor University, Tehran, Iran
چکیده [English]

Mercury and organic compounds are the most toxic substances for aquatic ecosystems. In the this study, feasibility using of western reef heron feathers as bio-indicator of mercury contamination in the Hara International Wetland. Accumulation of mercury were investigated in body and wing feathers in this species. Furthermore, we evaluated factors influencing mercury levels such as sex and morphometric parameter in the mentioned species. The analyses were carried out using advanced mercury analyzer (AMA 254) according to EPA 7473 method. There were no significant differences between body and wing feathers in Hg concentration in this bird (P>0.05). Results showed that morphmetric parameters such as weight, length and wing length and also sex have no significant effects on total Hg accumulation in this bird. Mercury levels in feather were below the threshold of 5–15mg kg–1 that may affect birds. Results also showed the low bioaccumulation of Hg in the Hara Wetland ecosystem is not so critical. Accordingly, we recommend that the western reef heron can use as a biomonitoring of mercury pollution in this region.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Mercury
  • feather
  • Bioindicator
  • Hara International Wetland
  • Iran