دستکاری زمان و درصد تخمک ریزی و افزایش درصد بره زایی در میش های نژاد زندی با استفاده از هورمون های پروژسترون و ملاتونین

نوع مقاله : فیزیولوژی (جانوری)

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین- پیشوا

2 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاداسلامی واحد علوم وتحقیقات تهران،صندوق پستی:14515-775

چکیده

هدف از این مطالعه بررسی اثر استفاده از هورمون ‌های پروژسترون و ملاتونین بر هم ‌زمان‌ سازی تخمک ‌ریزی در میش‌ های نژاد زندی و افزایش درصد آبستنی حاصل از جفت‌ گیری با قوچ ‌ها می‌ باشد. در این مطالعه 156 راس میش نژاد زندی که خارج از فصل تولیدمثلی به ‌سر می‌ بردند به‌ طور تصادفی انتخاب و به چهار گروه تقسیم شدند. گروه اول (شاهد) هیچ‌ گونه  تزریق هورمونی دریافت نکرد. در گوش میش ‌های گروه دوم (ملاتونین) یک قطعه رگولین حاوی ملاتونین به‌ صورت زیرجلدی کاشته شد و بعد از 35 روز، قوچ‌ ها به ‌داخل آن رها شدند. در گروه سوم (پروژسترون) میش‌ ها به ‌مدت 12 روزبه‌ صورت واژینال سیدرگذاری شدند و هنگام سیدربرداری 600 واحد  eCG به ‌صورتعضلانی دریافت نمودند و پس از مدت 48 ساعت، قوچ‌ ها میان آن‌ ها ‌رها شدند. گروه چهارم (ملاتونین و پروژسترون) ابتدا یک قطعه رگولین دریافت نموده، سپس در روز 22 به ‌مدت 12 روز سیدرگذاری شده و هنگام سیدربرداری 600 واحد eCG به ‌صورت عضلانی دریافت نمودند و پس از مدت 48 ساعت، قوچ‌ ها میان آن‌ ها رها شدند. پارامترهای تولیدمثلی شامل درصد زایش، نرخ بره ‌زائی، درصد دوقلوزائی، تعداد بره ‌های متولد شده، وزن بره ‌ها و تعداد دوقلوهای تولد یافته بررسی شد. نتایج این آزمایش نشان داد استفاده از پروژسترون و eCG تاثیر معنی داری در بهبود شاخص ‌های تولیدمثلی داشته که سبب افزایش تولید بره در مقایسه با سایر گروه ‌ها بوده است (0/05>P). 

کلیدواژه‌ها