مقایسه اثر تجویز خوراکی آویشن شیرازی و ویتامین E بر بهبود شاخص های رشد و سلامت بچه ماهیان کپورمعمولی قرار گرفته در معرض فلز سنگین کادمیوم

نوع مقاله: فیزیولوژی (جانوری)

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، صندوق پستی: 151-63615

2 گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر صندوق پستی: 7516913817

چکیده

        هدف از این بررسی ارزیابی مقایسه ­ای استفاده از آویشن شیرازی (Zataria multiflora Boiss) و ویتامین E در جیره ­غذایی ماهی کپورمعمولی در مواجهه با فلز سنگین کادمیوم می ­باشد. تعداد 225 قطعه ماهی کپور (3±34 گرم) به پنج گروه تقسیم­ شدند: بچه ­ماهیان گروه اول (شاهد) و دوم (بدون افزودنی) با استفاده از جیره ­غذایی استاندارد کپور، گروه سوم با جیره­ غذایی حاوی 1 درصد پودر آویشن شیرازی، گروه چهارم با جیره حاوی میزان اضافی 100 میلی­ گرم در کیلوگرم ویتامین E و گروه پنجم از تلفیق آویشن و ویتامین E با سطوح مشابه تیمارهای قبلی به ­مدت 45 روزتغذیه شدند. سپس بچه ­ماهیان در معرض غلظت زیرکشنده کادمیوم (1/5 میلی ­گرم در لیتر) قرار گرفته و شاخص های رشد و سلامت در تمامی گروه­ ها در روزهای 3، 7 ،10 و 15 اندازه ­گیری شد. شاخص ­های کبدی، احشایی و صفراوی در گروه­ های دریافت­ کننده آویشن بهبود معنی ­داری نشان داد. درصد وزن به ­دست آمده، ضریب تبدیل غذایی، نرخ رشد ویژه، بازده تاثیر غذایی و نرخ موثر جذب پروتیین نیز در گروه ­های دریافت کننده آویشن بهبود یافت (0/05>p). بر مبنای نتایج این پژوهش، استفاده از گیاه آویشن در جیره غذایی ماهی کپورمعمولی موجب جلوگیری از بروز اثرات منفی ناشی از مواجهه با کادمیوم گشته و بهبود شاخص ­های مختلف رشد و سلامت در این ماهی را به ­دنبال داشت. مقایسه اثر بهبودی آویشن و ویتامین E نیز موید اثر حفاظتی بیش ­تر آویشن نسبت به ویتامین E بر رشد و سلامت ماهی بود. 

کلیدواژه‌ها