ارزیابی ژنتیکی جمعیت بنیان گذار گوسفند وحشی (Ovis orientalis) در مرکز تکثیر چادگان

نوع مقاله: ژنتیک

نویسندگان

1 دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، کدپستی: 8415683111

2 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، صندوق پستی: 4111

چکیده

تکثیر در اسارت که باهدف افزایش جمعیت گونه‌ها و رهاسازی مجدد آن­ ها در زیستگاه ­های طبیعی صورت می‌گیرد، نقش مهمی در حفاظت از گونه ­ها داشته و انجام مطالعات ژنتیکی از ملزومات آن محسوب می­ شود. در این پژوهش تنوع ژنتیکی و جایگاه رده­ بندی جمعیت گوسفند وحشی در سایت تکثیر چادگان با استفاده از تکثیر قطعه­ ای به طول 688 جفت باز از ژن سیتوکروم b ارزیابی شد. نتایج نشان داد که گوسفند وحشی درمنطقه چادگان در کلاد O. vignei قرارگرفته و به عنوان زیرگونه O.vigneilaristanica از زیر گونه‌های O.vignei kermanansis تفکیک شد. در مطالعه‌ حاضر 3 هاپلوتایپ جدید به 67 هاپلوتایپ مطالعات گذشته اضافه گردید که تنوع ژنتیکی نسبتاً مناسبی را در جمعیت مورد مطالعه نشان داد. میزان واگرایی ژنتیکی درون و بین‌ گونه‌ای قوچ و میش کلادهای O.vignei، O. orientalis و O. canadensis از کلاد
O. ammon با توجه به تعداد کم نمونه در این مطالعه با روش K2P محاسبه گردید. بر این اساس حداقل و حداکثر فاصله‌ ژنتیکی درون گونه O. vignei 0/013 تا 0/015 به ­دست آمد درحالی‌که فاصله ژنتیکی بین‌گونه‌ای O. vignei با O. canadensis 0/086 تا 0/088 و O. vignei با  O. orientalis 0/021 تا 0/024 برآورد گردید. حداقل فاصله ژنتیکی بین زیرگونه­ های O. canadensis و O. orientalis و حداکثر آن بین زیرگونه ­های O. vigneiمشاهده شد. نتایج این مطالعه می ­تواند در انتقال افراد بین ‌جمعیت‌ها و رهاسازی افراد از سایت­ های تکثیر به زیستگاه­ های طبیعی مورد استفاده قرار گیرد تا تنوع ژنتیکی جمعیت­ های گوسفند وحشی در کشور حفظ شود.

کلیدواژه‌ها